นาแห้ว..ที่ไม่มีแห้ว

17/12/2554 7.30 น.

ผมเดินทางออกจากบ้านพร้อมกับเจ้ามิตซูบิชิไทรตันคู่ใจ วันนี้มีนัดหมายกับเจด้า แอดมิน รพ.นาแห้ว ที่จริงระยะทางก็ไม่ไกลครับ ห่างจากบ้านผมราวๆ 30 กม. แต่ว่าด้วยปัญหาเส้นทางทีี่ลดเลี้ยวเคียวคด และพื้นถนนที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ทำให้การขับที่ต้องหักหลบซ้ายขวา ใช้เวลาไปเกือบ 45 นาที..

อากาศยามเช้าที่โรงพยาบาลนาแห้ว ค่อนข้างเย็นครับ  หลังจากที่ที่จอดรถเข้าที่เข้าทาง ผมสะพายกระเป๋าโน๊ตบุ๊คเดินลัดเลาะไปยังบริเวณอาคารผู้ป่วยนอก ซึ่งตอนนี้ยังคงเงียบเหงา ไอ้การที่ไม่มีคนไข้มาใช้บริการไม่มาก มองในแง่ดี..บางทีอาจจะเป็นเพราะคนที่นี่สุขภาพดีก็ได้นะ..

ผ่านห้องประชุมคุณหญิงฯซึ่งตอนนี้ยังคงเงียบสงบไม่พบความเคลืื่่อนไหวใดๆ ผมเลยถือวิสาสะเดินชมโรงพยาบาลที่อาคารผู้ป่วยนอกมีการตกแต่งสวยงามผิดหูผิดตาต่างจากที่เคยมาเมื่อครั้งก่อน

โรงพยาบาลนาแห้วเป็นโรงพยาบาลแห่งที่2 ต่อจาก รพร.ด่านซ้ายที่ใช้ HOSxP ครับ การช่วยขึ้นระบบในครั้งนั้น ผมและอาร์มเองก็ยังเป็นมือใหม่หัดขับ การแนะนำบางอย่างคงบอกไปผิดบ้างถูกบ้าง แต่การกลับมาครั้งนี้ สะสมประสบการณ์มาหลายปีพอจะมีอะไรใหม่ๆมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันบ้าง เลยตกปากรับคำเจด้า เพื่อมาอบรมฟื้นฟูการใช้งาน HOSxP ให้กับเจ้าหน้าที่

ระหว่างเดินชมบริเวณ OPD มีหลายจุดที่เจ้าหน้าที่เขามีไอเดียเก๋ๆ อย่างบัตรคิวที่ส่วนใหญ่เรามักจะเห็นเป็นตัวเลขธรรมดา แต่ที่นาแห้วเขาใส่รูปการ์ตูนเข้าไปเพิ่มมูลค่าความน่าสนใจ.. ที่ป้ายประชาสัมพันธ์มีข่าวแจ้งงานส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่เป็นกิจกรรมจัดกันภายใน ดูจากกำหนดการจะเริ่มงานกันตั้งแต่ช่วงบ่ายและยาวไปจนถึงเที่ยงคืน.. โรงพยาบาลในอำเภอชายแดนเล็กๆแบบนี้ ดูมีความสุขไปอีกแบบนะครับ คนทำงานก็ไม่เยอะคนไข้ก็ไม่เยอะ  มองไปรอบๆด้านก็มีแต่ธรรมชาติ ต้นไม้ สายลม  แสงแดด โอบกอดด้วยขุนเขา..

เอ๋กับแหม่ม แิอดมินจาก รพ.ภูหลวง ล่วงหน้ามาปักหลักกางเต๊นท์กันตั้งแต่เมื่อคืน สองคนนี้ขาลุยครับระหว่างทางที่มารถยางระเบิดอยู่ที่ภูเรือ ดีที่ยังมียางอะไหล่ให้แก้ขัดกันมาได้ เสร็จงานวันนี้เห็นว่าตอนเย็นจะลุยไปนอนต่อที่เชียงคาน..
แป๋ว.. อดีตทันตาภิบาล ที่หันมาจับงานเป็นนักวิชาเกินแบบผม  เจอกันอยู่ที่ OPD ด้วยความเป็นห่วงเป็นใยกลัวว่าผมจะหิวเพราะมาแต่เช้า พานั่งท้ายมอเตอร์ไซด์มากินข้าวต้ม + ปลาแดดเดียว ที่จริงถ้ารอให้สายๆอีกสักนิดก็จะเป็นสองแดด  ไม่รู้ว่าด้วยรสชาติที่แป๋วมันคุยนักคุยหนา ว่าตัวเองทำอร่อยมากหรือเพราะความหิว ผมเลยทำหน้าที่เป็นเทศบาลฟาดทุกอย่างที่มีจนเกลี้ยง..
แป๋วกับผมเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน แต่เธอเรียนหลักสูตรทันตาภิบาลเข้าเรียนที่วิทยาลัยสาธารณสุขก่อนผม 6 เดือน แต่งงานมีครอบครัวปักหลักปักฐานอยู่ที่โรงพยาบาลนาแห้วนานนนนนน...มาก จนลูกคนโตเป็นสาวทันแม่แล้ว..

คงเพราะเป็นวันหยุดพักผ่อน และอากาศหนาว กว่าเจ้าหน้าที่จะรวมตัวกันได้ก็ปาเข้าไป 9 โมงกว่าๆ  ผมเริ่มอารัมบทตั้งแต่การตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานที่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากที่เคยมาทำไว้ให้ค่อนข้างมาก ทำให้ดูแปลกๆ..

หลังจากนั้นจึงเป็นการสาธิต การลงบันทึกข้อมูลโมดูลต่างๆ ไล่มาตั้งแต่เมนูแรกห้องบัตร ส่งไปห้องนั้นห้องนี้ ฯลฯ เรียนรู้กันจากการตั้งคำถามและการตามดูวิธีการลงบันทึกข้อมูล มีหลายโมดูลทีเจ้าหน้าที่ รพ.นาแห้วเอง ไม่ได้ใช้ และไม่รู้ครับว่ามันมี..เป็นประเด็นที่น่าสนใจว่าในแต่ละโรงพยาบาล อาจจะต้องมีการจัดอบรมแบบนี้ให้กับเจ้าหน้าที่อย่างน้อยปีละครั้ง

 

โดยสรุปคร่าวๆ ในช่วงภาคเช้า ปัญหาหลักๆของ โรงพยาบาลนาแห้ว คือ

1. ฐานข้อมูลสิทธิ
2. หมวดค่ารักษาพยาบาล 
3. วิธีการลงบันทึกข้อมูล 
4. การตรวจสอบข้อมูลระบบการเงิน

ยิ่งคุยยิ่งมันส์เพลิน จนเวลาล่วงเลยไปเที่ยงกว่าๆ จึงต้องหยุดพักเพื่อให้กองทัพอิ่มท้องก่อนเดินต่อ มื้อเที่ยงมีส้มตำปลาร้ารสเด็ด น่องไ่ก่ทอด ต้มฟักซีโครงหมู และตบท้ายด้วยของหวาน

ตอนบ่ายเป็นรายการของงานส่งเสริม ยังมีปัญหาเรื่องการปรับตั้งค่าวัคซีน ที่ยังเป็นประเด็นให้แก้กันต่อ รวมถึงการลงบันทึกงานคัดกรอง NCD ที่ผมได้ทดสอบการลงข้อมูลและส่งออก 21 แฟ้มให้เห็นๆกันเลยว่าลงข้อมูลแล้วโปรแกรม HOSxP มันส่งออกมาได้หรือเปล่า และมีงานสารบรรณ งานโภชนาการที่ทาง รพ.นาแห้วสนใจ คงต้องทำคู่มือการใช้ให้อีกที..

ดูจะเป็นงานที่ยังต่อทำกันต่ออีกเยอะนะครับ แต่ทุกอย่างก็เป็นการเรียนรู้ร่วมกัน ได้เห็นการพัฒนาและการเติบโตของทีมงานในเครือข่ายก็ดีใจครับ 

งานที่ต้องติดตามต่อ

1. รีโมทแก้ไขตารางวัคซีน
2. คู่มืองานสารบรรณ
3. คู่มืองานโภชนาการ

ปล.คู่มือจะทำไว้ให้บน Blogs ของเครือข่าย